Gebruik van nanoproducten in de Nederlandse bouwnijverheid

Nanotechnologie kan omschreven worden als het produceren, bewerken, manipuleren van structuren met een nominale diameter die kleiner is dan 100 nanometer. In de bouw kan het gaan om producten die echt nieuw zijn en voorheen nog niet op de markt waren, zoals een coating voor glas die volledig transparant is en de aanhechting van vuil voorkomt, waardoor dit direct met regenwater afspoelt. Het gaat ook om bestaande producten die door toevoeging van een kleine hoeveelheid nanomateriaal een bijzondere extra eigenschap krijgen. Een voorbeeld is een muurverf waaraan door toevoeging van nanozilver een bacteriedodende werking wordt gegeven. Met name over de nog onbekende gezondheidsrisico’s van deze nanodeeltjes en hoe daarmee in de praktijk moet worden omgegaan, is op het moment discussie.

Doel
Het doel van dit onderzoek is na te gaan welke nanoproducten op dit moment in de Nederlandse bouwnijverheid gebruikt worden en of de gemiddelde werkgever of werknemer binnen de bouwnijverheid zich hiervan bewust is.

Samenvatting
De conclusie van het onderzoek is dat het gebruik van nanoproducten in de Nederlandse bouwnijverheid anno 2009 nog zeer beperkt is. Wel is het zo dat er bij kortdurende activiteiten met nanomaterialen in poedervorm sprake kan zijn van een kortdurende hoge blootstelling (piekblootstelling) aan nanodeeltjes. Het is sterk aan te bevelen om op die momenten blootstellingsbeperkende maatregelen te nemen.
Omdat het bewustzijn over nanotechnologie zo laag is, voor zover er al kennis op de werkplek aanwezig is, wordt het gebruik van nanomaterialen vooral geassocieerd wordt met hoge risico’s. Dit lijkt niet altijd terecht en behoeft een sterke nuancering die ten goede zal komen aan het veiligheidsbeleid op de werkplek.