Stressgerelateerde stoornissen

Omschrijving
Onder stressgerelateerde stoornissen verstaan we:

psychische spanningsklachten: dit zijn klachten als reactie op (als) stressvolle (ervaren) situaties. Klachten als lusteloosheid, gevoelens van onmacht, prikkelbaarheid en lichamelijk klachten als hoofdpijn, maagpijn, spierpijn en moeheid kunnen hierbij optreden;
overspanning: een verstoring van het evenwicht tussen psychische belasting en psychische belastbaarheid, als gevolg van veranderingen in individuele belastbaarheid en/of psychosociale belasting. Bij het getroffen individu ontstaat hierdoor een proces van verminderd vermogen tot sociaal functioneren. Dit kan gepaard gaan met lichamelijke klachten, stemmings- en/of gedragsverandering;
burnout: ontstaat vaak sluipend. Er is sprake van emotionele uitputting (leeg zijn), depersonalisatie (vervreemding van andere personen uit de omgeving) en verminderde persoonlijke bekwaamheid. Dit laatste gaat vaak gepaard met gevoelens van tekortschieten en twijfel aan eigen kunnen;
soms komt ook een posttraumatische stressstoornis voor: hierbij is sprake van klachten als hevige angst, slapeloosheid, schrikachtigheid en herbeleving van een zeer heftige gebeurtenis (nachtmerries).

Oorzaak

(te veel) werkdruk, tijdsdruk, hoeveelheid werk;
(te weinig) autonomie van het werk;
(geen goede of slechte) sociale relaties op het werk;
een posttraumatische stressstoornis kan ontstaan als iemand bijvoorbeeld getuige is van een ernstig of dodelijk ongeval op het werk.

Diagnostiek

opstellen van een probleemdiagnose: "waarom ontwikkelt deze patiënt in deze (omgevings)situatie en op dit moment klachten".

Preventieve maatregelen
In het algemeen zijn de volgende maatregelen aan te bevelen om klachten te voorkomen:

zorgen dat de werknemer goed op de hoogte is van de eisen die aan hem worden gesteld, het doel en de inhoud van het werk;
werknemers in staat stellen met elkaar samen te werken en indien nodig zorgen voor ondersteuning bij het werk;
werknemers in de gelegenheid stellen zelfstandig problemen op te lossen zonder daarbij voortdurend afhankelijk van anderen te zijn;
zorgen voor een terugkoppeling naar werknemers over de kwaliteit van het werk en de manier waarop zij hun werkzaamheden hebben verricht;
zorgen voor een realistische planning;
zorgen voor regelmatig en gestructureerd werkoverleg.

Bij klachten van werkdruk:

werknemers in de gelegenheid stellen een training/cursus te volgen, zoals omgaan met werkdruk, timemanagement, conflictbemiddeling;
zorgen voor werkaanpassing door bijvoorbeeld tijdelijk een andere functie in het bedrijf te vervullen of het werk gedeeltelijk te hervatten;
verwijzen naar bijvoorbeeld bedrijfsarts, psycholoog, bedrijfsmaatschappelijk werk.

Meer informatie

Zie ook