Nano

Het woord ‘nano’ staat voor ultrakleine deeltjes met een grootte tussen de 1 en de 100 nanometer (nm), ofwel deeltjes die een miljoen keer kleiner zijn dan een millimeter.

De meeste nanodeeltjes in de lucht bestaan uit ultrafijnstof. Ultrafijnstof is niet doelbewust ontwikkeld maar komt van nature al in de lucht voor, zoals zeezout of (tabaks)rook. Bij de risicoanalyse van blootstelling aan nanodeeltjes wordt naar de zogenaamde “synthetische” nanodeeltjes (EngineeredNanoParticles) gekeken. Over de mogelijke gezondheidsgevolgen hiervan wordt veel gespeculeerd en is nog weinig bekend.

De bouw gebruikt producten met synthetische nanodeeltjes (nog op beperkte schaal) vanwege de bijzondere innovatieve eigenschappen en om producten duurzamer en milieuvriendelijker te maken. Voorbeelden zijn:
- doorzichtige, infrarode en warmte reflecterende raamcoatings voor een
  betere binnenklimaatbeheersing
- hoge sterkte beton voor dunnere en lichtere betonconstructies
- zelfreinigende coatings op bijvoorbeeld glas

Nanoproducten (producten met synthetische nanodeeltjes) zitten voornamelijk in de productgroepen cement en beton, coatings en isolatiematerialen. Producten waar het om gaat zijn vooral glascoatings, muurverven, asfaltcoatings, parketlakken, hoogsterktebeton en betonreparatiemiddelen. Koolstofnanobuisjes die vanwege hun asbestachtige eigenschappen als zeer risicovol worden beschouwd, zijn niet in Nederlandse bouwnijverheidsproducten aangetroffen*.

Er is (nog) geen informatieverplichting voor leveranciers om hun afnemers te informeren over de aanwezigheid van nanodeeltjes in hun producten. In Veiligheidsinformatiebladen van de leverancier staat de aanwezigheid van nano dan ook veelal nog niet aangegeven.

- Hoe worden werknemers blootgesteld aan nano en wat zijn de gevolgen?
- Wat kunnen werkgevers doen?
- Wat kunnen werknemers doen?

*Gebruik van Nanoproducten in de Nederlandse bouwnijverheid, 2010